نکاتی درباره جداسازی محل خواب کودک

نکاتی درباره جداسازی محل خواب کودک
استاد تراشیون
جداخوابی

3 دلیل مهم برای جدا خوابی وجود دارد:
1)امنیت اخلاقی فرزند:بچه ها وقتی در اتاق خواب پدر ومادر می خوابند,دچار آسیب های اخلاقی می شوند.
در این زمینه دوروایت وجود دارد:
الف)روایت اول: اگر بچه ای روابط خاص پدر و مادر را ببیند, و بتواند توصیف کند, اگر زناکار شد,غیر از خود را سرزنش نکنید.
ب) روایت دوم: اگر بچه ای حتی صدای نفس کشیدن های پدر ومادر در آن زمان خاص را بشنود,آسیب می بیند.

(علم ثابت کرده است که انسانها در خواب هم دریافت دارند.نمونه اش آموزش هایی که جدیدا آمده و در خواب هست)
2) بچه هایی که جدا می خوابند, خودیاری وا عتماد به نفس بیشتری دارند.بچه هایی که با والدین می خوابند, ترسشان بیشتر است,اعتماد به نفسشان کمتر است,خودیاری و دیگر یاریشان کمتر است.

3)عدم آسیب رسانی به روابط والدین:
در والدین ممکن است نگرانی ایجاد شود که نکند بچه بیدار شود و ببیند.خانمها مخصوصا در این زمینه بیشتر ترس دارند. ممکن است دچار سردی در روابط بشوند, چون توجه به جزئیاتشان بیشتر از مردان است. با این روند,روابط خانوادگی سردتر خواهد شد.
شبهه:جداخوابی باعث آسیب عاطفی بچه ها نمیشود؟

پاسخ:خیر.ما انسانها در خواب چقدر نیاز به محبت داریم؟ محبت بعد از دیگر نیازهای زیستی قرار دارد. موقع خواب,انسان فقط به خواب نیاز دارد, نه چیز دیگر.تا نیازهای اولیه شامل خوردن وخوابیدن و.. رفع نشوند, نیازهای دیگر در اولویت نیستند.

آغاز جداخوابی چه زمانی باشد؟

پاسخ:اصل از بدو تولد هست.
اما فُرجه ای قائلیم چون:1)قبل از یک سالگی بچه ها مرتب نیاز به شیر خوردن دارند. بنابراین مادر به زحمت می افتد و هربار باید از اتاق خودش به اتاق بچه برود. 2)زمان خواب بچه ها خیلی کوتاه هست و مرتب بیدار می شوند. مادر باید کنار بچه باشد. اصل بر بدو تولد هست اما در یک سال اول کودک مهمان اتاق خواب پدر ومادر می شود. دقت کنید به واژه مهمان، در حضور مهمان خیلی کارها انجام نمی شود. والدین برای روابط خاص باید اتاق را ترک کنند.

از زمانیکه بچه از غذای سفره میل می کند,شروع جدا خوابی هست.معمولا می شود بعد از یک سالگی.(14 ماهگی بهترین زمان) عمده علت اینکه بچه ها جداخوابی را نمی پذیرند به خاطر ترسشان است.قبل از دوسالگی ترس های ماورایی در بچه ها وجود ندارد. مفهموم هیولا و لولو و .. را درک نمی کنند.

ترسها تا 2 سالگی بر 3 نوع است:
1)ترس از غریبه
2)ترس از صداهای نا اشنا

3)ترس از تاریکی: این ترس به خاطر وجود موجودات خاص در تاریکی و.. نیست.بله از خود تاریکی می ترسند چون نمی توانند ارتباط بصری با محیط برقرار کنند.هرچه بچه ها بزرگتر شوند,درکشان بیشتر می شود و جدایی سخت تر.
ترس در بیش از ۹۰ درصد کودکان زیر ۱۴ سال وجود دارد.
ترس زمینه ساز امنیت است و والدین نباید از ترس کودکان بترسند. آنچه بد است وحشت است. بچه ای که می ترسد، می خواهد امنیت خودش را حفظ کند. در روایت است که میوهٔ ترس امنیت است.
برای جداخوابی کودکان باید برنامه شبانگاهی داشته باشید؛ مثلا شام حدود یک ساعت قبل از خواب وبعد مسواک زدن ٬ بعد به تدریج نور و صوت و عوامل جذاب کم رنگ شود.
همچنین همراهی کردن فرزند به بستر خواب و در ادامه استفاده کردن از قصه قبل از خواب . البته قصه هیجانی نباشد.

نکاتی در رابطه با اتاق پدرو مادرو کودک:
1)درب اتاق والدین و کودک باز باشد تا کودک بتواند آزادانه رفت و آمد کند و والدین لباسهای مناسب استفاده کنند.
2)در زمانهای خاص درب اتاق والدین بسته باشد.(نکته:به بچه ها باید یاد داد که همیشه برای وارد شدن به یک اتاق در بزنند حتی اگر آزاد باشند برای رفت و آمد و حتی اگر درب اتاقی باز باشد.)
3)نباید اتاق خواب بچه ها طوری باشد که:
الف)نوری یا سایه ای خاص در آن بیفتد و بچه ها ببینند.

ب)دارای قسمت زائد نباشد. مثلا اتاق دیگر یا انباری پشت آن نباشد.
ج) سر و صدا نداشته باشد. پنجره های اتاق کودک را باید عایق بندی کرد که سر و صدای بیرون از منزل داخل خانه نیاید و مزاحم خواب کودک نشود.

نکات جداخوابی:
۱. تنظیم ساعات خواب. کودکان باید خسته و سیر به بستر بروند.
بچه هایی که عمدتا وقت خواب خسته نیستند به دودلیل است؛ بچه انرژی ذخیره شده اش هنوز صرف نشده است. بچه ۴ ساله که ۱۵-۱۶ کیلو وزنش است حدود ۲۰۰۰ کالری که سرسفره است مصرف می کند. کودکانی که پای تلوزیون می نشینند انرژی مصرف نمی کنند. شاید ساعتی ۱۰ کالری هم مصرف نمی کند. یعنی بچه ای که پای تلوزیون می نشیند شاید ۲۰ ساعت می تواند بیدار بماند. مشکل بچه های آپارتمان همین است وکودک برای همین وقت خواب مقاومت می کند.
پس بچه ها وقت جداخوابی باید خسته باشند تا مقاومتشان پایین بیاید. و همچنین باید سیر بخوابد: بچه هایی که گرسنه می خوابند,احتمال اینکه نیمه شب از گرسنگی بیدار شوند زیاد هست. جداخوابی زمانی اغاز می شود که کودک و